Είναι όλοι τους τόσο λίγοι με τάση να ακουμπήσουν το μηδέν σε μία Ελλάδα που διψά για ανάταση

23/11/2017
# #

Του Τζώρτζη

Ένας απλός παρατηρητής ο οποίος θέλει πραγματικά να διαπιστώσει το επίπεδο όλων εκείνων των πολιτικών οι οποίοι σήμερα φιγουράρουν στην πολιτική μας ζωή θα διακρίνει κάτι που ίσως συμβαίνει μόνο σε υπανάπτυκτες χώρες .

Θα διακρίνει τις σύγχρονες καρικατούρες της εποχής μας στην Ελλάδα μας οι οποίες δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από πολιτικούς χωρών στις οποίες δεν έχει φθάσει ακόμη ο δυτικός πολιτισμός με ότι συνεπάγεται αυτό για την σύγχρονη Ευρώπη.

Θα διακρίνει ενός άλλου είδους πολιτικούς διαξιφισμούς καθώς και τακτικές κατατρόπωσης του αντιπάλου λες και δεν ζούμε στην Ευρώπη αλλά με χαρακτηριστικά υπανάπτυξης.

Ζούμε σε μία χώρα που τα προβλήματα τα οποία μας μαστίζουν για να επιλυθούν χρειάζεται όραμα υπομονή μεθοδικότητα και βαθιά τόσο γνώση όσο και περισυλλογή για την κάθε δημόσια πράξη μας , ειδικά τώρα που τα νοικοκυριά ζουν το δράμα το οποίο μας έριξαν πολιτικοί εγκέφαλοι τύπου Παπανδρέου.

Αυτό το οποίο όλοι περιμένουν να δουν είναι πολιτικούς που εν όψη της κρίσης θα πρέπει να δώσουν όραμα και μέσα από το όραμα υπομονή και καρτερικότητα στους πολίτες για ένα καλύτερο αύριο.

Αντιθέτως βλέπουμε αυτό που  ζουν οι πολίτες υπανάπτυκτων χωρών , όπου οι ύβρεις και το θέαμα μονοπωλούν τόσο το μυαλό των πολιτικών της εποχής μας όσο και τους διαχειριστές του δημοσίου διαλόγου προς την κοινωνία δηλαδή τους δημοσιογράφους.

Κάλλιστα μπορεί να αναρωτηθεί κανείς πού ζούμε , πού ζει η Νέα Δημοκρατία του ''σοφού'' αρχηγού της, πού ζει ο ΣΥΡΙΖΑ του ''σοφού'' αρχηγού του ποιά η ποιότητα τους , ποιές οι προσλαμβάνουσες τους από την ωμή πραγματικότητα.

Ένας ανεπηρέαστος παρατηρητής θα διακρίνει έναν ρόλο με δύο πρόσωπα τα οποία δεσμεύουν την πολιτική αλλά και την ποιότητα (''στο σύνολό '' ) των κομμάτων που αντιπροσωπεύουν.

Θα δει την ωμή πραγματικότητα της πτωχευμένης Ελλάδας με δύο καρικατούρες της πολιτικής που προσβάλλουν τόσο τους πολίτες της όσο και την πολιτική αυτή καθεαυτή.

Θα διακρίνει τον πραγματικό ξεπεσμό της πολιτικής με αφετηρία και τέλος αυτά τα δύο πρόσωπα , τον ακροδεξιό  Αντιπρόεδρο μίας μεγάλης παράταξης και τον Αριστερό με γλώσσα μίσους μίας άλλης εποχής.

Εύλογα μπορεί να καταλήξει κάποιος στο συμπέρασμα πως ,  ό,τι πρεσβεύουν αυτές οι δύο καρικατούρες της εποχής μας  πρεσβεύουν και οι αρχηγοί τους γιατί εάν ήταν διαφορετικά τα πράγματα σε μία ρημαγμένη χώρα με ρημαγμένους πολίτες από την πολιτική του εθνοκτόνου ΠΑΣΟΚ τα τελευταία 8 χρόνια θα φρόντιζαν οι αρχηγοί τους να άλλαζαν την ατζέντα του δημόσιου διαλόγου, μήπως και σωθεί κάτι , μήπως και μπορέσουμε να ορθοποδήσουμε.

Αυτή είναι η πραγματική εικόνα την οποία την ζούμε στην πράξη , στην καθημερινότητα μας , χωρίς υπερβολές αλλά με γνώμονα την πραγματική αξία των επικεφαλής των παρατάξεων.

Είναι όλοι τους τόσο  λίγοι με τάση να ακουμπήσουν το μηδέν σε μία Ελλάδα που διψά για ανάταση