Όσο ο μύθος θα δεσμεύει την πραγματικότητα (του Τζώρτζη)

11/11/2017
# #

Αλήθεια, είναι τόσο δύσκολο να καθίσουμε και να κάνουμε έναν απλό συσχετισμό;

Είναι τόσο περίπλοκο, να βάλουμε κάτω με τη σειρά τα γεγονότα;
Δεν είναι απολύτως απαραίτητο να τα θυμόμαστε όλα.
Ούτε και την επακριβώς ώρα και στιγμή που συντελέσθηκαν.
Άλλωστε, έχουν περάσει πάνω από δέκα χρόνια, από την ώρα που ξεκίνησε αυτή η ιστορία και αντιλαμβάνομαι πως είναι δύσκολο κάτι τέτοιο για τον κοινό νου.

 

Ας τα δούμε εν τάχει και όσο μπορούμε περιληπτικά.

 

-Χιλιάδες φωτιές ανά την Ελλάδα το 2007, που αργότερα όπως αποδείχθηκε ήταν εμπρησμοί ξένων πρακτόρων.

 

-Δεκέμβριος 2008. Δεκεμβριανά, κάψιμο όλης της χώρας, με αφορμή τον θάνατο ενός παιδιού, που όμως το 2012 έγινε επίσημη ανάληψη των ευθυνών από τους ενόχους (νεολαία ΣΥΡΙΖΑ), όπως και επίσημη παραδοχή πως οι καταστροφές έγιναν, με αφορμή τη δολοφονία, αλλά με σκοπό την ανατροπή της κυβέρνησης.

 

-Φεβρουάριος 2009. Άρνηση συναίνεσης για τη λήψη αναγκαίων μέτρων, από τον Γιώργο Παπανδρέου.

 

-Απρίλιος του 2009.Ξεκαθάρισμα ότι το ΠΑΣΟΚ και ο Γιώργος Παπανδρέου θα οδηγήσουν τη χώρα σε εκλογές, με αφορμή την εκλογή Π.τ.Δ.

 

-Αύγουστος 2009. Συνάντηση Τόμσεν, Ραγκούση, Αντρίκου στην Πάρο και προκαθορισμός της εισόδου του ΔΝΤ στη χώρα μας.

 

-Σεπτέμβριος του 2009.Λεφτά υπάρχουν. Παράλληλα με μία απίστευτη ψευδοσκανδαλογία, ρητορική ψεύδους και συκοφαντίας, σε συγχορδία, σύσσωμη αντιπολίτευση και Μ.Μ.Ε.

 

-Οκτώβριος 2009. Πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή.

 

-Νοέμβριος 2009. Κατασπατάληση δημόσιου χρήματος, με αγορές εξοπλιστικών και επιδομάτων αλληλεγγύης. Στόχος η διόγκωση του ελλείμματος

 

-Δεκέμβριος 2009. Άρνηση είσπραξης φόρων και παράλληλες αποπληρωμές υποχρεώσεων, που αφορούν το 2010, με σκοπό και πάλι τη διόγκωση του ελλείμματος του 2009.

 

-Ιανουάριος 2010. Περιοδείες ανά τον κόσμο και προαναγγελία ότι η οικονομία της Ελλάδος νοσεί φοβερά, αφού η χώρα έχει έναν λαό διεφθαρμένο και πολίτες τεμπέληδες. Παραλληλίζοντας την μάλιστα με Τιτανικό. Πρώτη εκτίμηση του ελλείμματος, το οποίο φροντίστηκε με τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν το τελευταίο τρίμηνο του 2009 να είναι διψήφιος ο αριθμός. Μυστική συνάντηση στο Νταβός, Παπανδρέου-Στρος Καν (επικεφαλής ΔΝΤ).

 

-Φεβρουάριος 2010. Πρώτοι τριγμοί στη ελληνική οικονομία και έναρξη της απώλειας του αξιόπιστου δανεισμού της χώρας. Επιστροφή της εκτίμησης του ελλείμματος από τον Υπ. Οικ Γιώργο Παπακωνστεντίνου στην αρμόδια αρχή, με την απαίτηση επανυπολογισμού και αύξησης του, έπειτα από τα πρώτα email-οδηγούς που λαμβάνει αυτός από τον Τόμσεν. Επίσης παγίωση της τακτικής δυσφήμισης της ελληνικής οικονομίας από την Κυβέρνηση με στόχο να χαθεί ολοκληρωτικά το αξιόπιστο δανεισμού.

 

-Απρίλιος 2010. Από το Καστελόριζο,ο Γιώργος Παπανδρέου, φορώντας μοβ πένθιμη γραβάτα, ανακοινώνει τον θάνατο της Ελάδος και την είσοδο του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας (Τρόικα).

 

-Αύγουστος 2010. Ανάλαμβάνει επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ ο Ανδρέας Γεωργίου, ο οποίος παραμένει παράλληλα και εξέχον στέλεχος του ΔΝΤ. Ο οποίος στη συνέχεια υποπίπτει σε σωρεία παραβάσεων, όμως τελικά καταφέρνει να χαλκεύσει τα οικονομικά στοιχεία του 2009 και να διογκώσει το έλλειμμα στο 15,4%, ώστε να δικαιολογεί, τόσο την συμμετοχή του ΔΝΤ στον μηχανισμό στήριξης της ελληνικής οικονομίας, όσο και τις παράλογες απαιτήσεις που θα έρθουν στη συνέχεια.

 

-Περίοδος 2010-2015. Νομιμοποιείται το έγκλημα. Εξωφρενικά μέτρα, εξαθλίωση των πολιτών, θάνατοι, ανεργία, απώλεια εισοδημάτων και λεηλασία της δημόσιας περιουσίας από ξένα funds και ελληνικούς οικονομικούς κολοσσούς, σε εξευτελιστικές τιμές. Παράλληλα, προσπάθεια πλήρους συγκάλυψης του εγκλήματος υπαγωγής της χώρας στο καθεστώς ομηρείας απ΄όλες τις κυβερνήσεις.

 

-Περίοδος 2015-2017. Νέα εξαπάτηση του ελληνικού λαού, από τους έτερους συνεργούς του εγκλήματος και μεθοδευμένα εσκεμμένη επιδείνωση της κατάστασης της ελληνικής οικονομίας, στοχεύοντας σε αναγκαστική λήψη νέων δυσβάστακτων μέτρων και την εκ νέου εξαθλίωση του λαού. Νομιμοποίηση της κρατικής λεηλασίας από ξένα, αλλά και από ελληνικά συμφέροντα, με στόχευση στο μέλλον και στην ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων πολιτών.
Εκ νέου κάλυψη του εγκλήματος της παράδοσης της χώρας στους δανειστές και της απώλειας της Εθνικής κυριαρχίας, εξαφανίζοντας τα αποτελέσματα των δύο εξεταστικών επιτροπών της Βουλής.
Επίσημη παραδοχή του επικεφαλής του Eurogroup, πως τα πάντα στην Ελλάδα έγιναν για τη διάσωση των τραπεζών και προκλητική αδιαφορία απ΄όλο το πολιτικό τοπίο.

 

Αυτό το τόσο απλό πράγμα, είναι καθώς φαίνεται τόσο δύσκολο να το κάνουμε, για να πάψουμε να ζούμε με ψευδαισθήσεις.

 

Κάποια στιγμή θα πρέπει να παραδεχθούμε την ανευθυνότητα που μας χαρακτηρίζει όλα αυτά τα χρόνια.
Και αν αυτή η ανευθυνότητα, ήταν εν μέρη δικαιολογημένη το 2009, όταν και κάναμε πρωθυπουργό την πηγή έμπνευση του κάθε συγγραφέα θεατρικής επιθεώρησης, λέγοντας ότι αδυνατούσαμε να αντιληφθούμε το μέγεθος της επερχόμενης καταστροφής, η συνέχεια όμως μας καθιστά υπεύθυνους και υπόλογους.
Διότι τελικά αποδείχθηκε πως ως λαός, δεν είμαστε αυτό που διαλαλούσαμε σε όλα τα πέρατα της οικουμένης, πως ''του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει'', αλλά είμαστε ένας λαός που σπέρνοντας του το μίσος και τη διχόνοια, όχι μόνο είναι ευκολότατο να καθυποταχθεί, αλλά και τον κρατά υποταγμένο όσο τραβάει η ψυχή σου, παίρνοντας απ΄αυτόν και κάνοντας δικό σου, πανεύκολα, ότι ορέγεσαι.

 

Αυτές είναι οι πικρές αλήθειες που στο παρελθόν πάντοτε αργούσαν να γίνουν αντιληπτές -και πάλι επειδή πονούσαν- αλλά αυτό είχε ως συνέπεια, όταν επιτέλους καταλαβαίναμε την αντικειμενική πραγματικότητα και αποφασίζαμε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, ήδη να το είχαμε πληρώσει ακριβά, αφού οι απώλειες ήταν μεγάλες.
Θυμηθείτε αυτά που χάσαμε έπειτα από 400 χρόνια σκλαβιάς στους Οθωμανούς, θυμηθείτε την Μικρασιατική καταστροφή, θυμηθείτε την ιταλογερμανοβουλγαρική κατοχή και την απώλεια της Β.Ηπείρου, θυμηθείτε τη Χούντα και την απώλεια της Κύπρου.

 

Κάτι τέτοιο θα γίνει και τώρα.
Τώρα που πλέον χρησιμοποιείται η υπερσύγχρονη μέθοδος της υποταγής δια του χρήματος και του ελέγχου της πολιτικής σκηνής.
Και οι απώλειες πολύ φοβάμαι πως θα είναι αυτή τη φορά πολύ μεγαλύτερες.

 

 

Του Τζώρτζη.